یادم میاد اولین وبلاگم رو دقیقا سالی که کنکور داشتم ساختم. همیشه وقتی تحت فشارم یا استرس دارم یا ناراحتم دلم میخواد یه جایی باشه که بنویسم. اتفاقا ذهنم هم اینجور موقه ها از همیشه فعال تره. در حدی که من وقتایی که خیلی خوشحالم یا حالم خوبه واقعا احساس خنگ بودن میکنم. :)) اولین پست این وبلاگم رو دار

همیشه فکر می کردم آدم احساساتی ای هستم و شاید هم بودم. ولی حالا که از اون موقع ها که این فکر رو داشتم سال ها می گذره، به این فکر می کنم که شاید خیلی هم احساساتی نبوده م و نیستم. حداقلش اینه که یه جاهایی که واقعا باید احساس خرج کنم توی قلبم هیچ شوری برای احساساتی شدن ندارم و فقط طبق یه برنامه ی ذهنی